เรือนไทยภาคเหนือ

เรือนไทยภาคเหนือ มีลักษณะการสร้างที่คล้ายๆกับเรือนไทยภาคกลาง แต่จะแตกต่างกันตามความเชื่อของคนภาคเหนือ และมีหลากหลายลักษณะตามการก่อสร้าง เรือนไทยภาคเหนือมีเป็นจำนวนมากในช่วงยุคล้านนา กระจายตามจังหวัดทางภาคเหนือ เช่น เชียงราย เชียงใหม่ พะเยา ลำปาง ลำพูน แพร่ น่าน อุตรดิตถ์ แม่ฮ่องสอน และตาก สิ่งหนึ่งที่เรือนไทยภาคเหนือมีจุดเด่นอย่างหนึ่งคือ กาแล เป็นเอกลักษณะของเรือนไทยภาคเหนือ เป็นส่วนที่อยู่บริเวณจั่วมุมหลังคา มีลักษณะคล้ายเป็นแผ่นไม้แกะสลักเป็น แป้นเกล็ด

เรือนไทยภาคเหนือ หรือ เรือนล้านนา ถูกแบ่งตามลักษณะของความเป็นอยู่ของคนภาคเหนือ เช่น เรือนเครื่องผูก เป็นเรือนที่มักปลูกตามชนบท ตามหมู่บ้านต่างๆจะนิยมปลูก ซึ่งเป็นวัสดุที่หาง่ายและสร้างง่าย ส่วนใหญ่จะใช้ไม้ไผ่เป็นคาน และเสาใช้ไม้เนื้อแข็ง และผนังจะใช้เป็นไม้ไผ่สาน ส่วนหลังคานั้นใช้วัสดุธรรมชาติ คือ ใบตอง หรือหญ้าแฝกมาสานเป็นหลังคา ส่วนใหญ่แล้วเครื่องเรือนผูกนั้นมักไม่ใช้อาศัย แต่จะใช้เป็นบริเวณที่เฝ้านาเท่านั้น และอีกประเภทหนึ่งคือ เรือนกาแล ส่วนใหญ่เป็นเรือนของผู้อาศัยที่มีฐานะดี นิยมสร้างกันเนื่องจากมีความแข็งแรง ทนทาน  และด้านจั่วหลังคานั้นมีลักษณะเป็นส่วนไม้ยื่นไคว้กัน แกะสลัก เรียกว่า กาแล ซึ่งความเชื่อของชาวเหนือนั้น บ่งบอกถึง เชื้อตระกูล และความเชื่ออีกอย่างของการมี กาแล นั้นคือเชื่อว่าช่วยไม่ให้ อีกา มาเกาะหลังคาเพราะถือว่าเป็นสิ่งอัปมงคล รวมถึงเป็นการบ่งบอกถึงฐานะของผู้อยู่อาศัยด้วย ปัจจุบัน เรือนไทยภาคเหนือ มีอยู่น้อยแล้ว ส่วนใหญ่จะถูกเก็บรักษาไว้ตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เยี่ยมชม